Het is koud buiten en het miezert. Het is vies weer. Waar je chagrijnig van kan worden. En dan moet ik ook nog iets gaan doen waar ik echt een hekel aan heb… Mijn dochter moet naar zwemles.

We parkeren de auto en lopen, verstopt in onze mutsen en sjawls, richting de ingang van het zwembad. Ik ben blij dat we allebei een dikke trui onder onze winterjas dragen. Het kleine handje van mijn vijfjarige dochter voelt koud aan en zo snel als haar beentjes haar kunnen dragen huppelt ze met me mee. “Het is super de puper koud mama!”

Als we de deur open duwen krijg ik een klap in mijn gezicht van de intense hitte die in het zwembad heerst. Snel doen we de mutsen en sjawls af. Mijn dochter besluit om vandaag een trage dag te hebben en neemt haar tijd om haar kleren uit te doen. Dan wurmt ze zich in haar roze badpakje, trekt een roze badmuts over haar hoofd en vervolgens gaat daar nog een roze duikbril over heen. “Ik ben echt super de puper mooi zo!”

Zo, mijn kleine zuurstok is er klaar voor. Ik zweet me kapot. De hitte in het zwembad drukt op mijn lichaam en ik heb spontaan spijt van mijn warme trui. De badjuf komt haar ophalen en ik ga er vandoor.

Even later mag ik haar weer ophalen. Uit haar zwemtas haal ik een grote roze handdoek, met een muts eraan vast. De handdoek heeft de vorm van een flamingo en is super zacht, lekker groot en gemaakt van warm en dik materiaal.

En daar komt ze… mijn meisje komt al bibberend het zwembad uit en loopt trippelend de gang door. In haar hand bungelt haar badmuts en de rode strepen in haar gezicht laten zien dat ze haar duikbril vaak op heeft gehad deze les. “Het is super de puper koud hier.”Haar lippen zien wat blauw en snel sla ik de grote, warme handdoek om haar heen. Als ze nog geen zuurstok was, dan is ze het nu wel. “Oh mama! Wat is dit voor gekke handdoek?” Ze giechelt. “Er zit een flamingo op mijn hoofd!” Ik moet glimlachen en begeleid haar naar de kleedkamer. “Er zitten ook zakjes in waar mijn handen inpassen!” Zegt ze enthousiast. Ze draait een rondje en ik moet lachen om de flamingo staart die op haar rug heen en weer danst.

Ik droog haar snel af, wat erg makkelijk is door het formaat van de handdoek en de muts die op haar hoofd blijft en wil dan de handdoek op de grond leggen, zodat ze erop kan gaan staan en we haar voeten droog kunnen maken. Hier krijg ik luid commentaar op, want dan wordt hij vies. Ik leg haar uit dat de flamingohanddoek gewoon in de wasmachine mag en dat hij dan volgende week helemaal weer schoon en fris is. Ik help haar met aankleden en we gaan weer naar buiten.

Het weer lijkt nog viezer dan eerst en we bedekken onze gezichten met onze handen als we naar de auto rennen. Ik merk dat ik weer wat chagrijnig aan het worden ben.  Als we in de auto stappen help ik mijn dochter met haar gordel en vraag wat ze allemaal gedaan heeft bij zwemles. Ik krijg een heel verhaal te horen “Maar mama, weet je wat het allermooiste was? De flamingo handdoek. Die is echt zo mooi…”

Ik kan een glimlach niet onderdrukken als ik haar ogen zie stralen onder haar natte haartjes. “Echt super de puper mooi, hè mama…”

Je vind dit wellicht ook interessant

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *